Τζίνη Παπαδοπούλου: Χωρίς φόβο αλλά με πάθος

 

Η Τζίνη Παπαδοπούλου μιλά στον Θωμά Σίδερη

Η Τζίνη Παπαδοπούλου είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στο χώρο του θεάτρου. Εκτός των διθυραμβικών κριτικών που έχει αποσπάσει για τους ρόλους που ερμήνευσε στο θέατρο, λίγοι γνωρίζουν για τις απίστευτες ακαδημαϊκές περγαμηνές της. Τέλειωσε με άριστα το τμήμα Θεατρολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και από η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, επίσης με άριστα. Ακόμα, είναι αριστούχος πτυχιούχος πιάνου του Εθνικού Ωδείου, ενώ έχει κάνει μαθήματα κλασικού τραγουδιού, κλασικού χορού και τζαζ.Μέχρι σήμερα, έχει συνεργαστεί με τους σημαντικότερους Έλληνες σκηνοθέτες: τον Κώστα Τσιάνο, τον Σωτήρη Χατζάκη, τον Κοραή Δαμάτη, τον Σπύρο Ευαγγελάτο, τον Θανάση Παπαθανασίου και τον Μιχάλη Ρέππα. Τα τελευταία πέντε χρόνια βρίσκεται κάτω από τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Στάθη Λιβαθινού, αφού ανήκει στο δυναμικό του «Θεάτρου της οδού Κεφαλληνίας», ψυχή του οποίου είναι η Μπέτυ Αρβανίτη.

Το 2011 δημιούργησαν μαζί με τον Γιάννη Μπουραζάνα την ομάδα ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ με την οποία παρουσίασαν την παράσταση Μήδεια Μικρού Μήκους στο Συνεργείο.

Ο φετινός θεατρικός χειμώνας θα τη βρει να ερμηνεύει εκ νέου την Αμέρσα, στη «Φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Μια παράσταση ζηλευτή, που την αγκάλιασε με θέρμη το κοινό και που οι συντελεστές της αποφάσισαν να την επαναλάβουν.

Ποιος είναι το βασικό μήνυμα της “Φόνισσας”;

Θεωρώ ότι τα μεγάλα κείμενα δεν περιέχουν “μηνύματα” αλλά έναν εγγενή προβληματισμό γύρω από τη φύση του ανθρώπου και το διαρκές ταλάνισμά του ανάμεσα στο καλό και το κακό, την προαιώνια επιλογή. Με αυτήν την έννοια η «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη, που είναι μεγάλο κείμενο, δεν προωθεί μηνύματα αλλά αφήνει τον αναγνώστη (και στην προκειμένη περίπτωση τον θεατή) σε μια συνθήκη μετ-αιώρησης ανάμεσα στο αντικειμενικά κακό και καταδικαστέο, που είναι ο φόνος και την βαθύτατη συμπόνοια για τον φονιά (εδώ τη Φόνισσα).Στο έργο του Παπαδιαμάντη  κατανοεί κανείς τη στάση αυτής της βασανισμένης γυναίκας κι αν όχι βέβαια μέχρι του σημείου να της δώσει άφεση, πάντως σε σημείο ώστε να βρίσκεται συγκινημένος και όχι εκδικητικός μπροστά στο τέλος της.

Πόσο επίκαιρος είναι ο λόγος του Παπαδιαμάντη στις μέρες μας;

Πέραν των πολλών αναφορών που υπάρχουν μέσα στο έργο και αφορούν καταστάσεις που βιώνουμε και σήμερα, όπως είναι η μετανάστευση για παράδειγμα ή η υποβαθμισμένη θέση της γυναίκας (που δυστυχώς και σήμερα ακόμα είναι ζήτημα υπαρκτό, αν και σε πολύ μικρότερη κλίμακα)υπάρχει πάντα ο σοβαρός προβληματισμός για τον ίδιο τον άνθρωπο ως ύπαρξη, που έτσι κι αλλιώς δεν τελειώνει ποτέ. Οπότε, ναι θεωρώ ότι ο Παπαδιαμάντης είναι και σήμερα επίκαιρος

Γιατί όλο και πιο συχνά μεταφέρονται στο θέατρο τα έργα Ελλήνων λογοτεχνών;

Νομίζω ότι αυτή η τάση έχει δύο πηγές. Η μία είναι λογική και ίσως αναμενόμενη. Σε μια τέτοια εποχή που όλα καταρρέουν υπάρχει πάντα η ανάγκη για επιστροφή στις “ρίζες”, στη σιγουριά ενός ένδοξου παρελθόντος που δεν μπορεί να απογοητεύσει παρά μόνο να λειτουργήσει σαν εφαλτήριος άξονας για δημιουργικότητα. Άλλωστε η πρόκληση της “θεατροποίησης” ενός λογοτεχνικού κειμένου είναι μεγάλος πόλος έλξης για σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Η άλλη πηγή είναι η μικρή παραγωγή σημαντικών θεατρικών έργων σε παγκόσμιο επίπεδο. Και παρότι στη χώρα μας αναλογικά υπάρχουν σημαντικοί νέοι δημιουργοί, ο αριθμός των έργων τους δεν είναι τέτοιος ώστε να καλύψει τις ανάγκες της θεατρικής “πιάτσας”. Νομίζω πάντως πως η ελληνική λογοτεχία έχει πολλά να δώσει ακόμα στο θέατρο ακόμα και σαν ένα καινούργιο είδος αντιμετώπισης της θεατρικής πράξης. Όπως και να ‘χει, για μένα ως ηθοποιό είχε τεράστιο ενδιαφέρον και τα κέρδη που αποκόμισα είναι πολλά.

Συνεργάζεστε επί σειρά ετών με την Μπέτυ Αρβανίτη. Τι έχετε αποκομίσει από τη συνεργασία αυτή;

Τα τελευταία πέντε χρόνια έχω τη χαρά να συνεργάζομαι με το Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας και τη Μπέτυ Αρβανίτη. Θα ακουστεί βεβαίως κοινοτυπία αλλά σπάνια κανείς έχει την ευκαιρία να δουλεύει με κάποιον τόσο αρμονικά. Η Μπέτυ (και την λέω σκέτα Μπέτυ γιατί το κυρία Αρβανίτη μου το απαγόρευσε ήδη από τη δεύτερη συνάντησή μας) εκτός από σπάνιος άνθρωπος, με ήθος και καλλιέργεια ψυχής και νου, είναι και μια σπάνια συνεργάτης που δίνεται στην πρόβα χωρίς περιστροφές και ξέρει να μοιράζεται μέσα και έξω απ’ τη σκηνή. Η συνεργασία μαζί της όλα αυτά τα χρόνια μού απέδειξε πώς μπορεί να είναι κάποιος ισορροπημένος καλλιτέχνης, δοτικός και δεκτικός χωρίς να αφήνει ταμπέλες του τύπου “πρωταγωνίστρια” να καθορίζουν την προσωπικότητά του. Μου απέδειξε έμπρακτα πως το θέατρο είναι ομαδικό “σπορ” και μόνο έτσι αξίζει τον κόπο.

Πόσο ασφαλής μπορεί να αισθάνεται σήμερα ένας ηθοποιός;

Ασφαλής δεν είναι κανείς πια στις μέρες μας! Πολύ λιγότερο ένας ηθοποιός. Το μόνο που καθιστά λιγότερο “επώδυνη” τη σημερινή συνθήκη είναι ότι ο ηθοποιός έχει μάθει πως κάθε έξι μήνες είναι ενδυνάμει (ή και κανονικά) άνεργος, οπότε το θέμα της ανεργίας δεν το αντιμετωπίζει σαν ταμπού. Απ’ την άλλη η συρρίκνωση της δουλειάς μας με τις θεατρικές σκηνές που κλείνουν γύρω μας, την ελαχιστοποίηση των τηλεοπτικών παραγωγών καθώς και την αβέβαιη έκβασή τους, την δυσκολία εύρεσης χορηγών και βέβαια πάνω απ’ όλαμε την δυσκολία πια του κόσμου να αντιμετωπίσει ένα έξοδο “πολυτελείας”, αποδίδουν μια δυσοίωνη πραγματικότητα. Τα θέατρα καταφεύγουν αναγκαστικά σε μειώσεις εισιτηρίων και κατ’ επέκταση μισθών, γεγονός που κάνει την επιβίωση του ηθοποιού πιο δύσκολη. Δεν απελπίζομαι αλλά είμαι πια πολύ φειδωλή σ’ αυτά που περιμένω!

Παρακολουθείτε αυτά που συμβαίνουν στη θεατρική Αθήνα;

Χωρίς να έχω τη δυνατότητα να παρακολουθήσω πολλές παραστάσεις, λόγω του ότι παίζω και η ίδια, ενημερώνομαι όμως για αυτά που συμβαίνουν στο χώρο μου. Και μπορώ να πω ότι τα πράγματα είναι δύσκολα όχι όμως και απελπιστικά. Οι παραστάσεις χωρίς να έχουν την πληρότητα του παρελθόντος, ωστόσο αντέχουν ακόμα. Βέβαια υπάρχουν και καταστάσεις που θέατρα κλείνουν ή παραστάσεις που κατεβαίνουν πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία, αλλά αυτά είναι κάπου αναπόφευκτα σε τόσο δύσκολες εποχές. Απ’ την άλλη, υπάρχουν και παραστάσεις, (όπως η Φόνισσα που ευτύχησα να παίζω), που, σε πείσμα των καιρών, γεμίζουν κι αυτό μόνο αισιοδοξία μπορεί να μας γεμίζει. Δεν ξέρω τί μας επιφυλάσσει το μέλλον πάντως τώρα πια αντιμετωπίζουμε την κάθε μέρα όπως έρχεται και …. βλέπουμε!

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι ένα κακό έργο από έναν εξίσου κακό θίασο;

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα δεν θα το παρομοίαζα ούτε καν με κακό έργο, γιατί ακόμα και στα χειρότερα έργα υπάρχει κάποιο “μήνυμα” ή μια επιδίωξη.  Όσο για τον κακό θίασο δεν νομίζω ότι κανείς  θίασος θα καταδεχόταν να παίξει τόσο “κακά” και μάλιστα εν γνώσει του! Επιπλέον στο θέατρο είσαι κοινωνός μιας σύμβασης που τελειώνει αυτόματα με το τέλος της παράστασης, ενώ εδώ μοιάζει περισσότερο με εφιάλτη που δεν μπορείς να βγεις από τη δίνη του.

Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας ηθοποιό τα επόμενα πέντε χρόνια;

Αν ήταν άλλες οι εποχές θα σας μίλαγα για ρόλους που ονειρεύομαι να παίξω, για την ομάδα ” ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ” που δημιουργήσαμε πέρυσι με το Γιάννη, για μελλοντικές συνεργασίες που θέλω να επιδιώξω, για μουσικές παραστάσεις που έχω κατά νου, για ένα βιβλίο που σχεδιάζω με αφορμή τις ιστορίες των γιαγιάδων μου…. Τώρα όμως ατενίζω το μέλλον με επιφύλαξη και με πρώτη ευχή καi επιδίωξη να συνεχίσει να υπάρχει το επάγγελμά μου και αύριο. Δεν είμαι απαισιόδοξη και έχω μάθει να παλεύω, αλλά σε μια τέτοια στιγμή και έχοντας οικογένεια οφείλω να είμαι και ρεαλίστρια και να μένω ανοικτή σε κάθε ενδεχόμενο. Άλλωστε η ζωή είναι μια διαρκής πρόκληση και τώρα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται δύναμη ψυχής και νου για να σταθείς στο ύψος (ή στο έρεβος!!!) των περιστάσεων.

ΠΗΓΗ: treno

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s