Ο κόσμος δεν αλλάζει αν δεν αλλάξουμε μέσα μας

Με αφορμή τη μεγάλη συζήτηση που ξεκίνησε πριν από τις εκλογές και την αντιπαράθεση που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα,

photo: http://www.marcandangel.com

κατάλαβα ακόμα μια φορά ότι ο κόσμος δεν αλλάζει όσο δεν αλλάζουμε μέσα μας.

Με θλίψη είδα ανθρώπους με τους οποίους σταθήκαμε μαζί στους δρόμους, αγωνιζόμενοι υποτίθεται για τα ίδια ιδανικά, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια, να προπαγανδίζουν με υπέρμετρο πάθος την αποχή εκείνων που σκέφτονταν να ψηφίσουν συριζα. Μου έκανε εντύπωση το ότι όλος τους αγώνας είχε τον ίδιο στόχο με τον αγώνα των ΜΜΕ και του συνόλου των συνυποψήφιων κομματικών σχηματισμών.

Ανήκω στη μερίδα των ανθρώπων που αποφάσισαν να ψηφίσουν συριζα, διατηρώντας τις επιφυλάξεις και την κριτική ματιά, μην περιμένοντας να συμφωνήσουν σε όλα και χωρίς ούτε να θεοποιούν τον Τσίπρα, αλλά ούτε και να περιμένουν ότι η εκλογή του συριζα στην κυβέρνηση θα έκανε την Ελλάδα παράδεισο.

Τελικά εκείνοι που πολεμούσαν τον συριζα, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, μπορούν να νιώθουν δικαιωμένοι, μια και ο σκοπός τους επιτεύχθηκε. Ιδίως οι υπέρμαχοι της αποχής ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ (το τονίζω, γιατί είναι πολλοί οι υπέρμαχοι της αποχής που στις συγκεκριμένες εκλογές είχαν άλλη στάση), έχουν έναν παραπάνω λόγο να χαίρονται, μια και, απ’ ό,τι φαίνεται, πολλοί έπραξαν το ίδιο με αυτούς (ο καθένας για τους δικούς του λόγους, βέβαια, αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία).

Μέσα από τα γεγονότα των τελευταίων μηνών, τις συζητήσεις και τις αντιπαραθέσεις, διαπίστωσα ότι η διάβρωση της προσωπικότητας από το χρήμα είναι κάτι που ισχύει ακόμα και για τους αρνητές του. Ομολογώ ότι αυτό με σόκαρε, ιδίως όταν το είδα σε νέα παιδιά. Και αυτό ήταν η αφορμή για να γράψω αυτό το κείμενο. Είδα ανθρώπους που δηλώνουν ότι δεν πουλάνε τις αρχές τους στη λογική της αντιπροσώπευσης -και γι’ αυτόν τον λόγο δεν ψήφισαν, αλλά και προπαγάνδισαν την αποχή- να σκέφτονται με τη λογική του χρήματος και του ανταλλάγματος. Μια γνωστή μου, αναρχική, πχ έγραψε:

πάντως και εδώ μέσα κάνετε τρομερή διαφήμιση στον Σύριζα και σε Ανταρσυα,μέχρι και προεκλογικά σποτ ανεβάζετε…..χαχαχα!ούτε να σας πλήρωναν δε θα κάνατε τέτοια δουλειά

κι από την άλλη, άτομο που επισκέπτεται το μπλογκ και δηλώνει αναρχικός γράφει:

Στο κάτω κάτω τι μας ζαλίζετε ρε μαλάκες;Οι ψήφοι του “χώρου’ σας έλειψαν για να γίνετε κυβέρνηση και να πάρετε θεσούλες στα υπουργεία;”

Είναι δυνατόν κάποιος να είναι αντιεξουσιαστής και στη σκέψη του το μεγαλύτερο κίνητρο να είναι το χρήμα;

Είναι δυνατόν κάποιος να είναι αναρχικός και ως μοναδικό πιθανό κίνητρο να βλέπει τις “θεσούλες στα υπουργεία”;

Ο ίδιος που μιλούσε για θεσούλες στα υπουργεία γράφει:

Το ότι πρέπει να κοπώ ποιος το αποφάσισε;Το ότι έχεις δίκιο ποιος το αποφάσισε;Έγινε κάποια συνέλευση;παραβίασα κάποιους όρους χρήσης με τις βρισιές τους οποίους δεν παραβίασες ταυτοχρόνως εσύ” και ότι “υπάρχουν δεκάδες υβριστικά σχόλια για τον οποιοδήποτε και απαγορεύονται μόνο για τους διαχειριστές (ιδιοκτήτες;)του blog”.

Είναι δυνατόν να είναι κάποιος αντιεξουσιαστής και να μην μπορεί να καταλάβει πώς γίνεται σε ένα μπλογκ να ΜΗΝ υπάρχει κεντρική διαχείριση, συνελεύσεις και συναποφάσεις, παρά μόνο αυτενέργεια; Ξεχνάει -προφανώς γιατί δεν μπορεί να το αφομοιώσει, μια και σκέφτεται με όρους ανταλλαγμάτων και ιεραρχίας- ότι σε αυτό εδώ το μπλογκ δεν υπάρχει κεντρική διαχείριση. Ότι ο καθένας διαχειρίζεται τα δικά του δημοσιεύματα και τα σχόλια σε αυτά και ότι ο καθένας έχει τα δικά του όρια, τις δικές του αντοχές και ανοχές.

Προσωπικά, δεν περιμένω καμιά αλλαγή σε αυτόν τον τόπο ούτε κοινοβουλευτική ούτε εξωκοινοβουλευτική, όσο οι κάτοικοί του παραμένουν ίδιοι. Αυτό που βλέπω είναι ότι ο Έλληνας -γενικά μιλώντας και, φυσικά, αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν εξαιρέσεις, όπως και σε οτιδήποτε άλλο- παραμένει πεζός, ατομιστής, διανοητικός νάρκισος, πολωμένος σε οτιδήποτε τον διαχωρίζει (κόμμα, πολιτική θεωρία, δόγμα, θρησκεία, ποδοσφαιρική ομάδα, τόπο καταγωγής, κοινωνική τάξη, μορφωτικό επίπεδο, επαγγελματική ιδιότητα, φύλο…).

Δεν είναι τυχαίο ότι η επίσημη θρησκεία αυτού του κράτους ονομάζεται ΟΡΘΟδοξία! Η μόνη ορθή πίστη είναι η δική μας. Όχι μόνο θρησκευτικά (αυτό ισχύει ακόμα και για τους άθεους, που θεώρησαν πχ τρομερό ολίσθημα το γεγονός ότι ο Τσίπρας μετά τις εκλογές της 6ης Μάη ορκίστηκε). Ο Έλληνας είναι ορθόδοξος: πολιτικά, σεξουαλικά, ποδοσφαιρικά, αισθητικά… Γι’ αυτό και κατακρίνει με τόση ευκολία. Γι’ αυτό και κουτσομπολεύει, ξεκατινιάζεται δημοσίως, δείχνει με το δάχτυλο. Και γίνεται σταυροφόρος της όποιας πίστης του (της μοναδικής ορθής), που κόβει τα κεφάλια των “αλλόπιστων”. 

Μόνο που έτσι είναι αδύνατο να συνυπάρξουμε. Να είμαστε και να συν-είμαστε, που έλεγε μια αγαπημένη φίλη ποιήτρια. Δεν χρειάζεται να είμαστε ίδιοι για να συνυπάρχουμε. Δεν χρειάζεται να σκοτώσουμε τους εχθρούς. Αρκεί να υπάρχει ένας κοινός αποδεκτός τόπος. Μια θεμελιώδης αρχή που να επιτρέπει την συνύπαρξη. Για μένα, αυτή είναι ο σεβασμός στη ζωή.

(Να σημειώσω ότι παρατηρώ τους άλλους, όχι για να τους κρίνω, αλλά γιατί τους “χρησιμοποιώ” σαν καθρέφτη. Οτιδήποτε βλέπω έξω, ψάχνω να δω αν το έχω κι εγώ μέσα μου. Και την αυτοκριτική μου την κάνω κατ’ ιδίαν, με μεγαλύτερη αυστηρότητα απ’ ό,τι την κριτική).

Είμαστε που θέλουμε

μαζί να είμαστε

και να συν-είμαστε

στους όμορφους τους τείχους

τους παγκόσμιους τους τέσσερις

είχε γράψει η αγαπημένη φίλη πριν από χρόνια.

____________________________________________________________________________________________________

sxoliastes xwris synora

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s